นับวัน...

โลกยิ่งโหดร้ายกับเรา...

 

นับวัน...

โลกก็ยิ่งจะเอาคืนจากเรา...

 

 

แล้วจะทำอย่างไร...

เมื่อไหร่จะชดใช้จนหมดกัน...

 

 

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

 

edit @ 22 May 2008 12:57:02 by : : ป ร ะ ก า ย ด า ว : :

ฉันคงไม่ได้เห็นแววตาของคุณ

 

ฉันคงไม่มีโอกาสได้เห็นรอยยิ้มของคุณ

 

ไม่ว่าคุณจะอยู่ใกล้แสนใกล้

 

หรือว่าอยู่ไกลแสนไกล

 

 

   

แต่หากมีแม้สักครั้ง

 

ที่คุณส่งสายตาอาทรมาให้

 

หรือแอบยิ้มไม่ว่าเพราะเหตุอันใด

 

ก็ขอหวงแหนเก็บมันไว้จนชั่วกาล

 

 

   

ฉันอาจไม่ได้จับมือคุณไว้

 

ไม่ได้โอบกอดให้อุ่นไอ

 

แต่ก็อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล

 อยู่ในใจคุณนี่เอง   

 

ไม่ว่าโศกเศร้าอ่อนล้ามาจากไหน

 

อยากให้ยิ้มได้เมื่อคิดถึงฉัน

 

มีแววตาเป็นประกายสวยงามทุกวัน

 

ขอเป็นเจ้าของรอยยิ้มและแววตานั้น

 

 

   

...เป็นกำลังใจให้กันนานแสนนาน...

 

edit @ 27 Oct 2007 13:44:51 by : : ป ร ะ ก า ย ด า ว : :

คืนฟ้าพราวดาวพร่าง

เศร้าเจ็บเหน็บหนาวในความไกลห่าง

สายลมค่ำคืนรื่นร้าง ขับลำนำอ้างว้าง

เคว้งคว้างกลางดาวกระจายเกลื่อนฟ้า

บางทีเธอคงฝากมา

กับดาวบางดวงในเวหา

วิบวับบอกฉันว่ารัก

รักเอย...ดาวเอยเพริศแพร้วพิไล

หากสุดไกลเกินดวงใจจะไขว่คว้า

ฝากถ้อยร้อยคำจำนรรจา

...ขอเพียงให้เธอรู้ว่าฉันรัก

ดึกดื่นยิ่งดาวพราว

ยิ่งสุกสกาวทอประกายสวยนัก

...ยิ่งรัก

- คนรัก เคยรัก ยังรัก : 'ปราย พันแสง -